رشد کپک و مخمر در پنیر فتای UF از دلایل اصلی پایین بودن ماندگاری این فرآورده است. هدف از این پژوهش بررسی اثر ناتامایسین به عنوان یک نگهدارنده بیولوژیک بر ماندگاری پنیر بوده است. برای این منظور از مقادیر 0.5 ، 1، 2 و 4 قسمت در میلیون ناتامایسین در دو فصل بهار و تابستان و در شرایط مختلف انبارمانی استفاده گردید. اثر ناتامایسین بر pH، شمارش کپک و مخمر، شمارش کل میکروبی، ویژگی های ارگانولپتیک و درصد نمونه های رد شده ناشی از رشد ظاهری قارچ بررسی گردید. نتایج نشان می دهد که ناتامایسین در مقادیر مورد استفاده هیچگونه تاثیر معنی داری بر pH، شمارش کل و ویژگی های ارگانولپتیک نداشته است (N.S) اما اثر ناتامایسین در مقادیر 1، 2 و 4 قسمت در میلیون بر شمارش کپک و مخمر معنی دار بود که بسته به فصل و شرایط نگهداری در انبار نتایج متفاوت است. همچنین میزان افزایش ماندگاری از نظر آماری معنی دار بوده و این مقدار برای تیمارهای فصل بهار بین 25 تا 50% و برای تیمارهای فصل تابستان بین 50 تا 500% افزایش نشان می دهد.

در این مطالعه شانس ترک زندگی زناشویی با استفاده از مدل های آماری کاکس با مخاطرات متناسب و اثرات تصادفی، بررسی و تأثیر متغیرهای جمعیت شناختی مانند سن در ازدواج، جنس، محل سکونت و استان، بر مدت زمان آن برآورد شد. رخداد وقایع ازدواج و طلاق سازمان ثبت احوال در بازه 01 / 01 / 1401 تا 29 / 12 / 1401 بوده است. در مجموع 412918 رکورد داده در تحلیل بقاء وارد شد. رکوردهای دارای خطا یا بی پاسخ، حذف شدند. نتایج نشان داد، شانس ترک زندگی زناشویی در مردان 1.54 برابر زنان و معنی دار است. اما شانس ترک زندگی زناشویی در ازدواج های سنین پایین تر، بیشتر از ازدواج هایی است که در سنین بالاتر رخ می دهد. به طوری که، شانس ترک زندگی زناشویی برای گروه های 20-10، 30-20، 40-30 و 50-40 ساله و بیشتر به ترتیب 31.3، 11.7، 3.9، 1.3 برابر افراد در گروه سنی 50+ ساله است. متغیر استان نیز دارای تأثیر معنی دار بر طول مدت زناشویی است. بررسی عوامل موثر بر مدت زندگی زناشویی، امکان مداخله به موقع در جهت افزایش بقای ازدواج، برای زوجین، خانواده، روانشناسان و مددکاران اجتماعی در سطح خرد و برای جامعه شناسان و سیاست گذاران در سطح کلان را فراهم می کند.

هرگونه تغییر و تبدیل در ماده غذایی که از ارزش کیفی آن بکاهد یا میزان پذیرش و بازارپسندی آن را کاهش دهد فساد ماده غذایی نامیده می شود. گاز اتیلن یکی از گازهای تولید شده از میوه های رسیده است که سبب رسیدن زیاد و فساد میوه در زمان نگهداری می گردد. جهت جذب این گاز در مدت نگهداری میوه راه کارهایی پیشنهاد شده است. این مطالعه با هدف بکارگیری فیلترهای زیستی در حذف گاز اتیلن به منظور افزایش عمر میوه موز پس از برداشت در مدت نگهداری در انبار انجام گرفت. کارآیی بسترهای مختلف تهیه شده از ضایعات کشاورزی که حاوی میکروارگانیسم های طبیعی محیطی بودند در فیلترهای زیستی طراحی شده به منظور حذف گاز اتیلن و جلوگیری از فساد میوه موز نسبت به نمونه های شاهد مورد ارزیابی قرار گرفت. دستگاه گاز کروماتوگراف نشان داد که مقدار گاز عبوری از ستون شماره 4 که حاوی بسترهای خاک پیت، خرده های چوب سپیدار، بستر آلی غنی شده، خاک برگ، کاه و کود آلی کرمی بود معادل 6528/0 میلی لیتر اتیلن بر لیتر هوا می باشد که بیشترین توانایی حذف گاز اتیلن را در مقایسه با سایر ستون ها داشته و با نمونه شاهد اختلاف معنی داری را نشان داد. همچنین این فیلتر بصورت مشاهده ای نیز از نظر ماندگاری موزهای نارس نسبت به نمونه های شاهد از کارآیی لازم برخوردار بود و فیلترهای زیستی حاوی باکتری سودوموناس پوتیدا دارای بیشترین میزان جذب گاز اتیلن می باشند. بر اساس یافته های به دست آمده استفاده از فیلترهای زیستی جهت افزایش ماندگاری میوه ها در انبار پیشنهاد می گردد.

شهرستان صومعه سرا دارای منابع متنوع گردشگری است اما این منابع برای بهره برداری و جذب گردشگران به درستی مورد شناسایی قرار نگرفته اند. این مقاله بر آن است که توسعه گردشگری و عوامل موثر در افزایش مدت ماندگاری گردشگران را در این شهرستان مورد شناسایی و بررسی قرار دهد. در تحقیقات پیشین آداب و رسوم، جاذبه های طبیعی وفرهنگی و... به عنوان عوامل موثر در افزایش مدت ماندگاری گردشگران شناخته شده است. اما در رابطه با تاثیر زیرساخت ها و معرفی جاذبه ها و تاثیر شناخت گردشگران از محیط گردشگری توجه کافی مبذول نشده است. تحقیق حاضر از لحاظ روش، یک تحقیق توصیفی، استنتاجی و تحلیلی به حساب می آید. جامعه آماری این تحقیق کلیه گردشگران وارد شده به شهرستان صومعه سرا را تشکیل می دهد که با هدف تفریح، گذران اوقات فراغت، دیدار با اقوام و دوستان طی دوره زمانی اول تا سیزدهم فروردین به این شهرستان وارد شده اند. و حجم نمونه با روش نمونه گیری در دسترس برابر 100 نفر انتخاب شد. اطلاعات مورد نیاز به وسیله پرسش نامه توسط پژوهشگر، جمع آوری گردید روایی و اعتبار این پرسش نامه نیز با استفاده از آلفای کرانباخ مورد تایید قرار گرفت. با استفاده از رگرسیون در آزمون فرضیه مشخص گردید که رابطه معناداری بین تجهیزات و مدت ماندگاری وجود دارد و sig=0.02 می باشد اما بین معرفی و شناخت جاذبه ها با مدت ماندگاری رابطه معناداری وجود ندارد.

هدف از این پژوهش بررسی اثر کیتوزان، تیمول و اتمسفر تغییر یافته بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی، حسی و میکروبی خربزه تازه برش خورده بود. بدین منظور، برش های خربزه در محلول حاوی درصدهای مختلف کیتوزان (صفر، 1 و 2%) و تیمول (صفر، 25/0 و 5/0%) به مدت 2 دقیقه غوطه ور شدند. برش های تازه میوه پس از پوشش دهی و حذف محلول های اضافی و نمونه شاهد (پوشش داده نشده) در اتمسفر تغییریافته (10% دی اکسید کربن) و اتمسفر طبیعی بسته بندی و به مدت 8 روز در دمایC ͦͦ 4 نگهداری شدند. نتایج بیانگر افزایش میزان دی اکسید کربن و کاهش اکسیژن در بسته بندی تحت اتمسفر اصلاح شده و اتمسفر طبیعی همگام با افزایش دوره ماندگاری بود. اما در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول شدت کاهش اکسیژن و افزایش دی اکسیدکربن کمتر از نمونة شاهد بود. در پایان 8 روز نگهداری، افت وزنی در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول و نگهداری شده تحت اتمسفر تغییر یافته بسیار کمتراز نمونه شاهد بود (34/0% در مقایسه با 60/13%). افزایش غلظت کیتوزان و بسته بندی تحت اتمسفر تغییر یافته سبب افزایش حفظ میزان مواد جامد محلول، اسید قابل تیتراسیون، اسید اسکوربیک و سفتی بافت برش های خربزه شد، اما افزایش غلظت تیمول تاثیر معنی داری بر این ویژگی های کیفی نداشت. شاخص-های رنگی میزان سبزی- قرمزی (a*)، میزان آبی- زردی (b*)، میزان روشنایی (L*) و شاخص قهوه ای شدن (BI) نیز تحت تاثیر نوع بسته بندی و غلظت کیتوزان قرار گرفتند، اما، تیمار با تیمول بر شاخص های رنگی برش خربزه تاثیر معنی داری نداشت. اثر متقابل غلظت کیتوزان و غلظت اسانس نشان داد که برش های خربزه تیمار شده با غلظت 1% کیتوزان و غلظت های 25/0 و 5/0% تیمول دارای کمترین میزان بار میکروبی بودند. پوشش دهی با کیتوزان و تیمول و هم چنین نوع بسته بندی بر همه صفات حسی برش های خربزه (تاثیر معنی داری داشت (05/0 P<)؛ و ارزیابان در پذیرش کلی، غلظت 1%کیتوزان را بر غلظت 2% ترجیح دادند.

یکی از مهم ترین چالش های حوادث هسته ای میزان انتشار و تعلیق ذرات پرتوزا در اتمسفر است. اطلاع از رفتار این ذرات در جو مدیریت و تصمیمات بعدی از اتفاقات پیش بینی نشده را بهینه تر خواهد کرد. استفاده از ذرات پرتوزای طبیعی به عنوان ردیاب­های محیطی برای مطالعه آلاینده­های اتمسفری یکی از مطالعات کلیدی و مهم در انجام تحقیقات اتمسفری است. برای بررسی تعیین غلظت رادیونوکلئیدهای سرب 210، بیسموت 210 و پلونیم 210 و همچنین تخمین زمان اقامت برای کل ذرات معلق پرتوزا به صورت ماهانه از آبان ماه 1400 الی مهرماه 1401 در شهر تهران نمونه برداری صورت گرفت. نمونه ها توسط پمپ نمونه بردار حجم بالا با دبی متوسط 5/1 مترمکعب در دقیقه با بازه زمانی 6 تا 12 ساعت انجام و در سازمان انرژی اتمی آماده سازی و شمارش شدند. نتایج میانگین ماهیانه غلظت رادیونوکلئیدها نشان می دهد که بیشترین مقدار اندازه گیری شده برای سرب 210 در مهرماه با mBq/m3 25/1 بود. متوسط غلظت سالیانه برای این پارامتر در حدود mBq/m3 89/0 بود که کمترین مقدار آن در فروردین­ماه با مقدار mBq/m3 42/0 ثبت شد. نتایج نشان از افزایش نسبی در غلظت این متغیر برای فروردین و اردیبهشت­ماه و کاهش نسبی برای شهریور و دی­ماه بود. میانگین غلظت اندازه­گیری شده برای متغیر پلونیم 210 در کل دوره حدود   mBq/m3058/0 بود. همچنین  mBq/m3095/0 در آذر ماه به عنوان بیشترین غلظت و mBq/m3 032/0 در دی­ماه به عنوان کمترین مقدار اندازه­گیری شده برای این رادیونوکلئید است. همین روند برای بیسموت 210 نیز با میانگین کلی mBq/m3 42/0 برای دوره بررسی مشاهده شد. بیشترین و کمترین مقدار اندازه­گیری شده برای این رادیونوکلئید در کل دوره بررسی به ترتیب 85/0 و 18/0 mBq/m3 بود. طبق نتایج به دست آمده بر مبنای سرب 210/ پلونیم 210 میانگین زمان اقامت ذرات معلق 1/20 روز تخمین زده شد. بر این اساس تیرماه با میانگین 5/22 روز و دی ماه 8/17 روز به­عنوان بیشترین و کمترین زمان اقامت اندازه گیری شده در این کار پژوهشی تخمین زده شد. نتایج به دست آمده می تواند در تدوین سناریوهای انتشار و استنشاق ذرات پرتوزای ناشی از حوادث هسته ای کمک نماید.

1پلاسمای سرد یکی از روش های افزایش عمر مفید در صنعت مواد غذایی است که باعث کاهش فسادپذیری می شود. هدف از این مطالعه بررسی افزایش ماندگاری لیموترش با پلاسمای سرد تهیه شده بود. نمونه ها با استفاده از دو گاز (آرگون و هوا) در مدت زمان های min 0، 5، 10 و 20 در سطح لیموترش تحت تیمار پلاسمای سرد قرار گرفت که منجر به کاهش، مخمر و کپک پنی سیلیوم ایتالیکوم تا99 % شد. نتایج آنالیزهای میکروبی و فیزیکی ثابت نمود که در مدت زمان min 5 تحت تیمار پلاسمای سردگازهای آرگون و هوا بار میکروبی را تا 99 % کاهش داد و کمترین اثر بر روی خواص فیزیکی و ظاهری محصول لیموترش را ایجاد کرد. پس از تیمار، نمونه های گرفته شده فاقد کلی فرم و کپک پنی سیلیوم ایتالیکوم بودند. در بررسی خواص فیزیکی لیموترش (بافت و وزن)، مشاهده شد که اثر نوع گاز بر این شاخص ها معنی داری بوده است. افزایش زمان تیمار پلاسما در زمان min 6 و فشار اتمسفری تفاوت معنی دار در کاهش سیکل لگاریتمی شد(p<0.05).در بررسی نوع گاز و اثر آن بر تیمار نشان داد که نوع گاز تفاوت معنی داری ایجاد می کند و حدود ده درصد اثربخشی گاز آرگون از هوا کمی بیشتر می باشد (p<0.05). پس از اعمال پلاسمای سرد در لیموترش مشخص شد که پلاسمای سرد روش مناسب و کم هزینه ای برای استریل و پاستوریزاسیون لیموترش در جهت افزایش ماندگاری آن خواهد بود.

زمینه و هدف: به کارگیری روش هایی برای افزایش مدت زمان ماندگاری محصولات لبنی با استفاده از نگهدارنده های طبیعی ضروری است. این مطالعه به منظور تعیین اثر ضدمیکروبی عصاره آبی پوست پرتقال و اثر آن بر مدت زمان ماندگاری شیرطعم دار انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی فعالیت ضدمیکروبی عصاره آبی پوست پرتقال به روش انتشار دیسک و تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) به روش رقیق کردن متوالی محیط کشت مایع بر روی میکروارگانیسم های استافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیاکلی و کاندیداآلبیکانس انجام شد. سپس اثر آن بر مدت زمان ماندگاری شیرطعم دار ارزیابی گردید.یافته ها: عصاره آبی پوست پرتقال با استفاده از هر دو روش انتشار دیسک و MIC، بیشترین اثر را بر روی استافیلوکوکوس اورئوس و کاندیداآلبیکانس به ترتیب با قطر هاله 29.06 میلی متر و 50 میلی متر و حداقل غلظت مهارکنندگی 2 mg/ml برای هر دو میکروارگانیسم نشان داد. کمترین اثر بر روی اشریشیاکلی با قطر هاله 7.11 میلی متر و حداقل غلظت مهارکنندگی 15 mg/ml مشاهده شد. همچنین در شیر نیز 0.17 g/ml عصاره آبی پوست پرتقال باعث کاهش رشد میکروارگانیسم های مورد مطالعه در زمان های 6، 12، 24، 48 و 72 ساعت گردید. دما بر روی رشد کاندیدا آلبیکانس در شیر اثرگذار بود. به طوری که با کاهش دما رشد میکروارگانیسم کاهش نشان داد (P<0.05). اثر معنی دار مهاری عصاره بر روی استافیلوکوکوس اورئوس بیشتر از اشریشیاکلی بود (P<0.05).نتیجه گیری: عصاره آبی پوست پرتقال بر روی رشد استافیلوکوکوس اورئوس، اشریشیاکلی و کاندیدا آلبیکانس در شرایط آزمایشگاهی و نیز در شیر اثر مهاری داشت.

مقدمه: از آنجایی که وارنیش فلوراید نسبت به ژل به جهت فوائدی از جمله راحتی استفاده به خصوص در کودکان خردسال و صرفه جویی در زمان، مورد استقبال روزافزون دندانپزشکان قرار گرفته است، این تحقیق با هدف مقایسه طول مدت ماندگاری و میزان غلظت فلوراید بزاق پس از استفاده از وارنیش و ژل فلوراید انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی که مسایل اخلاقی آن مورد تایید و تصویب کمیته اخلاق معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد خوراسگان رسیده است، با همکاری ده نوجوان پسر 12-14 ساله که به طور تصادفی و با کسب رضایت انتخاب شدند، انجام شد. میزان فلوراید بزاق در چهار مرحله قبل از درمان، 30 دقیقه بعد از درمان، 7 و 10 ساعت بعد از فلورایدتراپی با ژل و با فاصله دو هفته استراحت با وارنیش فلوراید، با استفاده از تکنیک الکترود انتخابی اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از آنالیز آماری واریانس با مشاهدات تکراری، آزمون آماری t مستقل و زوجی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: 30 دقیقه و هفت ساعت پس از استفاده از وارنیش غلظت فلوراید بزاق به طور معنی داری بیش از حد پایه بود. در حالی که 10 ساعت بعد میزان غلظت فلوراید بزاق به حد پایه رسید. در گروه ژل افزایش میزان غلظت فلوراید بزاق فقط 30 دقیقه پس از استفاده به طور معنی داری زیادتر از حد پایه بود ولی 7 و 10 ساعت بعد مجددا به حد غلظت پایه رسید. مقایسه دو گروه نشان داد که در زمان های 30 دقیقه و 7 ساعت پس از درمان، غلظت فلوراید به طور معنی داری در گروه وارنیش بیشتر از ژل بود. نتیجه گیری: فلوراید بزاق پس از فلورایدتراپی توسط وارنیش هم به لحاظ میزان و هم به لحاظ دوام به طور معنی داری بیشتر از ژل بود.

در این پژوهش کارایی نوعی پوشش خوراکی نانوامولسیونی حاوی کیتوزان با هدف افزایش زمان نگه داری سیب رقم گلاب کهنز بررسی شد. سیب پس از برداشت با پوشش نانوامولسیون بر پایه کیتوزان در غلظت 2000 قسمت در میلیون، پوشش دهی و به همراه نمونه های شاهد در دمای 1±2 درجه سانتی گراد و در رطوبت نسبی 80-85 درصد نگهداری شد. در مدت 10 هفته نگهداری در فواصل زمانی مشخص (هر هفته یکبار) سفتی بافت، فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز، رنگ پوست و گوشت، خواص حسی، و میزان تنفس بر اساس میزان CO2 تولیدشده سیب های نگهداری شده اندازه گیری شد. نتایج نشان دادند که پوشش خوراکی بر پایه نانوامولسیون کیتوزان اثر معنی داری بر سفتی بافت و خواص حسی میوه ندارد. کاربرد پوشش حداکثر شدت تنفس را به نصف کاهش داد و پوشش به طور معنی داری باعث کاهش اوج تنفسی سیب شد. در میوه های بدون پوشش پس از مرحله اوج تنفسی، میزان فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز افزایش نشان داد که همراه با گسترش قهوه ای شدگی بافت میوه بود. به طور کلی این پوشش عمر انباری سیب را افزایش و ضایعات کمی و کیفی آن را در مدت نگهداری کاهش داد.